वेडे कुठे चाललीस, पुजाया वडसावित्री.
पती पत्नी शिवाय आहे आपली मैत्री.
शेवटी मी एक पुरुष आणि तू एक स्त्री.
कशाला देतेस समर्पणाची दरवर्षी खात्री.
वडसावित्रीच्या पूजेतून मुक्त करतो तुला.
जीवन साथी मी, मालक समजू नको मला.
माझे जीवन माझा हक्क, तसाच आहे तुझा.
खूप झाले हे बायकीपण , कर धमाल मजा.
माझे निर्णय घेतांना, मी विचारले कधी तुला.
प्रत्येक निर्णय घेताना ,तू विचारतेस का मला?
लग्न करताना घेतली होती बरोबरीची शपथ.
मग तुझ्या च वाट्याला का सावित्री चा पथ?
वडसावित्रीच्या दिवशी का करतेस उपवास.
बैठकीत मी ड्रीन्क घेतो, तोंडाला असतो वास.
दर्शन माझे घेतल्या शिवाय, तू घेत नाही घास.
खूप सोसलास त्रास, बंद कर उपासतापास.
स्त्री गुलाम ठेवण्याची, ही पुरूषांची रित आहे.
युगायुगापासून अबले, तू अशीच भीत आहे.
कर हिम्मत आता, मार लाथ नवरेपणाला.
मार माझ्यातला पती, भेटशील खऱ्या मित्राला.
Comments
Post a Comment